Blog - Opzij, opzij, opzij! (Marco Dinnissen)

Als Marco met zijn blindengeleidehond Vici door de stad loopt, lijkt het voor voorbijgangers vaak alsof ze enorme haast hebben. Niet heel gek, want een blindengeleidehond wordt vooral gematcht op basis van looptempo en Marco en Vici houden er allebei van om snel van A naar B te gaan. Ondanks dat Vici al zo’n 3.5 jaar bij Marco is, duurde het wel even voordat ze helemaal aan elkaar gewend waren. Hoe dat allemaal in zijn werk ging, vertelt Marco in deze blog!

Van puppy tot blindengeleidehond
Vici, een mooie zwarte labrador, was 2 jaar oud toen hij aan mij gematcht werd. Het eerste jaar bracht hij door in een puppygezin. Hier hoefde hij nog niet echte commando’s te leren, maar vooral socialiseren en zindelijk worden. Zijn hesje kreeg hij al wel om, zodat hij daar alvast aan kon wennen. Na dat jaar ging hij echt naar ‘school’ bij het trainingscentrum van KNGF-geleidehonden. Vici zijn opleiding duurde zo’n 10 maanden, maar dit verschilt een beetje per hond. Na 1.5 jaar wachten kreeg ik eindelijk een belletje dat er een hond voor mij gevonden was en werd ik uitgenodigd om kennis te komen maken met Vici. De kennismaking beviel heel goed en de rest is geschiedenis.

 

Golfkarretjes, oefeningen en misvattingen
Toen Vici er eenmaal was, heeft KNGF-geleidehonden ons een intensieve 14-daagse training laten volgen. Tijdens deze training werd mij alles uitgelegd over het hebben en verzorgen van een geleidehond. Daarnaast liepen we talloze keren dezelfde routes en kregen Vici en ik de kans om elkaar beter te leren kennen. Ik was na deze 14 dagen helemaal afgebrand, maar we konden nu redelijk als duo functioneren. Voordat baas en hond volledig aan elkaar gewend zijn kan er wel een half jaar tot een jaar overheen gaan. Met een blindengeleidehond leren omgaan is dan ook een leerproces. Voordat mijn match met Vici werd gemaakt, moest ik eerst oefenen met een zogenoemde dogsim. Dit is een soort van golfkarretje wat voortgeduwd wordt door de trainer van Visio, maar waarbij de beugel op precies dezelfde hoogte zit als bij een echte hond, een ideale manier om te voelen hoe het is.

De grootste misvatting die bestaat over blindengeleidehonden is dat ze hetzelfde doen als hulphonden. Een geleidehond is echt voor de mobiliteit, terwijl een hulphond helpt met praktische dingen in huis. Vici reageert bijvoorbeeld meteen als ik bij een stoplicht het commando’s geef zoals “zoek paal” of “over”. Ik krijg ook regelmatig de vraag waarom hij niet geaaid mag worden als hij zijn tuigje om heeft, maar niemand wil graag gestoord worden als ze zich moeten concentreren. Zo werkt het ook voor een geleidehond: hij moet gefocust zijn op zijn werk. Natuurlijk aai ik hem zelf wel als hij iets goed heeft gedaan.

Zo baas, zo hond?
Wat mij betreft zijn Vici en ik een goede match, alleen zou hij soms wat stoerder mogen zijn. Ik leg overal makkelijk contact, iets waar Vici soms nog een beetje moeite mee heeft. Hoewel! Als Vici speelt met zijn vriendinnetje Jane, ook een labrador, dan gedraagt Vici zich wel als een echte Tarzan! Dus hij heeft toch wel zijn stoere momenten.

Veni, Vidi, Vici!
Een geleidehond heeft veel voordelen. Ik heb meer vrijheid en kan een stuk makkelijker zelfstandig reizen. Een hond moet echter wel bij je passen, je moet hem verzorgen en je moet er ook uit als je bedacht hebt het hele weekend niets te doen. Wat me ook opvalt is dat ik sneller aanspraak heb op straat. Zo word ik wel eens aangezien als de trainer van Vici. Mensen reageren vaak verbaasd als ik zeg dat ik Vici’s baasje ben, niet zijn trainer. Vici helpt me ontzettend en ik zie hem echt als een verrijking. Tegelijkertijd hou ik me ook voor dat er een dag komt dat we afscheid moeten nemen, omdat Vici dan met pensioen zal gaan. Ergens moet ik Vici dus ook als een soort hulpmiddel zien, waar ik een hele intense band mee heb opgebouwd. Ik weet dat hij niet mijn enige blindengeleidehond zal zijn, maar voorlopig wil ik nog niet aan het afscheid denken. Tot die tijd blijft het voor ons nog ‘Veni, Vidi, Vici’ - wij kwamen, zagen en overwonnen.

Bij het muZIEum lopen er natuurlijk meerdere geleidehonden rond, waaronder het zusje van Vici, Valda.

Marco’s zoon heeft een Instagram account aangemaakt voor Vici. Ben je benieuwd wat ze allemaal doen samen? Check @labrador_vici!

Marco is slechtziend en werkt als gids bij het muZIEum.