Menu

Blog - muZIEk (Eveline Wooninck)

Ik ben een enorme liefhebber van muziek. Muziek is gevoel en kent geen grenzen, zeggen ze. Ja ja, als je zo'n "schele kip" bent als ik gaat deze vlieger mooi niet op. In mijn grootste hobby ervaar ik de meeste beperkingen.

Er is niet vaak iemand in mijn directe omgeving die staat te springen om met mij mee te gaan naar concerten die ik wil bijwonen. "Nou, dan ga je toch alleen?" zeggen mensen dan ondoordacht, maar zo gemakkelijk is dat niet! Ik kan geen autorijden en als je nachtblind bent heeft het ook niet zoveel zin om ‘s avonds in je eentje met het openbaar vervoer te gaan. Voor je het weet sta je bij een concert van de bejaardensoos in plaats van een concert waar je altijd al naartoe hebt gewild.

Geluk
Gelukkig zijn er soms toch mensen die aanbieden met me mee te gaan. Heel fijn, maar dan heb je vaak weer het probleem dat diegene nét niet kan op de datum van een gaaf concert. Maar soms, heel soms valt alles op zijn plek en heb ik geluk. Iemand die kan én iemand die mee wil. Dan het laatste probleem dat ik moet tackelen: ik zie er geen bal van als ik niet vooraan sta. Gelukkig is dit simpel op te lossen, want ondanks dat mijn ogen het niet zo best doen, werken mijn ellebogen nog prima!

Idool
Ik noem mezelf niet graag "een fan", want voor je het weet denken die artiesten dat je naakt bij ze aan gaat bellen of zoiets raars. Ik noem mezelf vaker een liefhebber en de desbetreffende artiest "een goede muzikant". Robby Valentine is dat voor mij. Ik volg hem al vanaf het prille begin. Zijn muziek heeft mij door een moeilijke periode heen geholpen en zelfs nu nog hoor ik iedere keer weer iets nieuws in zijn nummers. Oké, misschien moet ik in dit geval toch maar toegeven dat ik een fan ben! Ik was 17 toen hij zijn tweede album uitbracht en in Nijmegen kwam optreden. Mijn vader wilde wel met me mee, want hij wist dat ik hem graag een keer live wilde zien. En ja hoor, ik stond meteen links vooraan waar Robby met zijn keyboards stond. Missie geslaagd!

Concert
Dit was één van de beste concerten die ik ooit heb gezien. Hij was goed bij stem, het geluid was perfect en ik kon hem nu eens goed van dichtbij bekijken. Het oog wil ook wat, zelfs dat van mij!

Toen het concert afgelopen was, zag mijn vader Robby staan en zei tegen mij: "Ga er maar naartoe, dan maak ik een foto van jullie." Ik begon te zweten op plekken waar ik nog nooit gezweet had en zei dat ik niet durfde. Mijn grootste complex is namelijk dat ik weet dat ik mensen niet recht kan aankijken. Mijn ogen wijken iets af, waardoor het soms lijkt alsof ik langs iemand heen kijk. Mensen kijken dan soms achterom als ik tegen ze sta te praten. Je kunt me niet dieper raken dan omkijken op het moment dat ik tegen je praat.

Daar stond mijn idool. Ik ben niet verlegen, dus ik had best naar hem toe durven lopen als die ogen nu eens mee zouden werken. Ik zag het al helemaal voor me: ik die naar hem toe ga, al mijn moed verzamel en hem vraag of ik met hem op de foto mag en dan... kijkt hij achterom omdat hij denkt dat ik het niet tegen hem heb. Of erger nog, dat hij me uitlacht. Hoe boos ik ook op mezelf was dat ik niet naar hem toe durfde te gaan, de angst was groter. Ik vroeg mijn vader bijna huilend of we alsjeblieft naar huis konden gaan.

De hele weg naar huis heb ik het moeten bezuren. Zelfs weken daarna vertelde mijn vader nog aan iedereen die het horen wilde dat ik altijd zo'n grote mond had, maar niet naar Robby had durven toelopen voor een foto. Wat een fantastische avond had moeten zijn, werd in mijn ogen een regelrechte ramp. Die avond viel ik dan ook huilend in slaap.

Jaren later
Inmiddels ben ik dat meisje van 17 al lang niet meer. Ik schreef al vaker dat ik nu van mijn beperking juist mijn talent maak! En Robby? Die volg ik nog steeds. Zijn muziek blijft me raken tot in het diepst van mijn ziel. Robert, je weet dat ik je na al die jaren nog steeds magisch vind en ik ben blij dat je me beloofd hebt nog heel lang mooie muziek te zullen blijven maken.

"I know what it is, feeling lonely and lost in yourself / I know how it feels, when you can't find the cure on a shelf"
Love is alive - Robby Valentine

Eveline is slechtziend en is werkzaam als publieksbegeleider bij het muZIEum.