(on)mogelijke liefde of toch niet?

Bij een onmogelijke liefde denk je al snel aan iemand die een relatie heeft in het buitenland, die ze niet kunnen zien door de afstand, en waarbij er misschien grote culture verschillen zijn. Maar dit hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn, want binnen ons eigen land zijn er ook genoeg onmogelijke liefdes. In 2010 maakte RTL4 hier een tv-programma over, Onmogelijke liefdes, waarin de eerste aflevering helemaal draaide om gids Johan en zijn Lenie.

Liefde op het eerste gezicht

Johan is in zijn jeugd blind geraakt door een granaat ongeluk, waarbij hij zijn arm en been verliest. Op zijn 18e besluit hij te gaan revalideren bij Visio Het Loo Erf, een revalidatie instelling voor mensen met een visuele beperking. Hier heeft hij het zwemmen opgepakt: “De trainer die de sportles geeft, vraagt wie er zin had om mee te trainen voor het Nederlands Kampioenschap zwemmen, wat al over een paar weken gaat plaatsvinden. Een paar anderen en ik melden ons aan en starten direct met het klaarstomen voor de wedstrijd. Hier eindig ik als eerste, wat de start is van mijn zwemcarrière.”

Onmogelijke liefde voor omgeving

Johan en Lenie zijn tot over hun oren verliefd, maar helaas wordt dit in hun omgeving niet zo goed ontvangen. Vooral Lenie’s ouders hebben hier moeite mee: “Haar ouders hebben toch een ander beeld van de partner waar ze hun dochter graag mee zien thuiskomen. Met mijn beperking voldoe ik hier niet aan.”

Lenie kiest voor Johan: ze verhuist van Noord-Brabant naar Groesbeek en gaat aan de slag in het onderwijs: “Het is makkelijker voor haar om hier een baan te vinden dan voor mij in Brabant. Ik ben toentertijd werkzaam geweest bij de blindenbibliotheek.” In 1985 trouwen ze, waarbij ook Lenie’s familie aanwezig is. Haar oma neemt de rol als mediator op zich, wat leidt tot de acceptatie van Johan als schoonzoon.

Televisie

Via via is het verhaal van Johan en Lenie terecht gekomen bij een tv-producent. “Wij worden benaderd of we ons verhaal op televisie willen vertellen. Na enig overleg om te kijken wat we wel en niet gaan vertellen, besluiten we om mee te doen. Robert ten Brink presenteert het programma, nou, dan weet je dat het om een liefdes programma gaat. Hij en zijn cameraploeg filmen een aantal dagen. Zo houden ze interviews met onze families, vrienden en kinderen, en is hij zelfs met Lenie teruggegaan naar het zwembad in Duitsland, om te laten zien waar het allemaal begonnen is.”

Al dit beeldmateriaal is gemonteerd in een uitzending van ongeveer 45 minuten, die te zien is in mei 2010, genaamd Onmogelijke Liefdes. De pilots bestaan uit zes afleveringen, maar na twee afleveringen blijkt dat er te weinig kijkcijfers zijn en wordt het van de buis gehaald.

Johan kijkt echter met een goed gevoel terug op zijn deelname aan dit programma: “De reacties zijn overweldigend. Niet alleen van vrienden en familie, maar zelfs wildvreemden spreken ons aan op straat. Soms zelfs 2 of 3 jaar later, dat we nog te horen krijgen of wij niet van dat ene programma zijn.” Zo blijkt dat hoe onmogelijk een liefde in eerste instantie ook lijkt, het toch stand kan houden en zelfs decennia later de vonk er nog altijd is.

Johan is slechtziend en is werkzaam bij het muZIEum